UBS: Η συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν αναζωπυρώνει το επενδυτικό ενδιαφέρον για τις ενεργειακές μετοχές

Ένα από τα βασικά θέματα που κυριάρχησαν στις πρόσφατες επαφές με επενδυτές ήταν η επιφυλακτικότητα απέναντι στον ενεργειακό κλάδο, λόγω της προοπτικής επίτευξης ειρηνευτικής συμφωνίας στη Μέση Ανατολή. 

Ωστόσο, μετά τη συμφωνία μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου, την πτώση του κλάδου κατά 9% από τα υψηλά του Απριλίου και το γεγονός ότι οι αποτιμήσεις των μετοχών προεξοφλούν πλέον τιμή πετρελαίου στα 70 δολάρια ανά βαρέλι, οι αναλυτές εκτιμούν ότι το ενδιαφέρον των επενδυτών για τον κλάδο ενδέχεται να αναθερμανθεί.

 

Στο πλαίσιο αυτό, οι προτιμώμενες επιλογές επικεντρώνονται σε εταιρείες με υψηλής ποιότητας επενδυτικά προγράμματα, όπως η Eni και η TotalEnergies, σε εταιρείες με ειδικούς καταλύτες ανάπτυξης κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2026, όπως η BP και η Galp, καθώς και σε επιχειρήσεις που επωφελούνται από τον κύκλο επενδύσεων στην ανάντη δραστηριότητα, όπως η Saipem.

 

 

Οι ΗΠΑ και το Ιράν κατέληξαν σε συμφωνία που προβλέπει την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ και την παράταση της εκεχειρίας κατά 60 ημέρες, με την επίσημη υπογραφή να αναμένεται την Παρασκευή. Παράλληλα, συνεχίζονται οι συζητήσεις για τη διαμόρφωση πλαισίου διαπραγματεύσεων σχετικά με το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα.

 

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, η Τεχεράνη δεσμεύεται να μην επιβάλει τέλη διέλευσης στο Στενό του Ορμούζ κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, ενώ σε αντάλλαγμα λαμβάνει άδεια για εξαγωγές πετρελαίου. Η εξέλιξη αυτή συνάδει με το σενάριο ταχύτερης αποκλιμάκωσης που είχαν προβλέψει αρκετοί αναλυτές, οι οποίοι εκτιμούν ότι η τιμή του Brent θα μπορούσε να διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στα 85 δολάρια ανά βαρέλι το δεύτερο εξάμηνο του 2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες, ιδιαίτερα όσον αφορά τον Λίβανο και τις πρόσφατες ισραηλινές επιθέσεις.

 

 

Η προοπτική επανεκκίνησης των εμπορικών ροών μέσω του Στενού του Ορμούζ, που θα επιτρέψει την εξαγωγή ποσοτήτων πετρελαίου οι οποίες παραμένουν εγκλωβισμένες στον Κόλπο, καθώς και η χαλάρωση των κυρώσεων στις ιρανικές εξαγωγές, εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τη πρόσφατη αποκλιμάκωση των τιμών του πετρελαίου.

 

Οι αναλυτές θεωρούν ότι το βασικό στοιχείο που πρέπει να παρακολουθεί η αγορά τις επόμενες εβδομάδες είναι τόσο ο όγκος των εξαγωγών από τον Περσικό Κόλπο όσο και ο ρυθμός επιστροφής των δεξαμενόπλοιων στην περιοχή, καθώς από αυτούς τους παράγοντες θα εξαρτηθεί η ταχύτητα επανεκκίνησης της παραγωγής. Παράλληλα, η ανάκαμψη της ζήτησης αργού πετρελαίου αναμένεται να λειτουργήσει υποστηρικτικά για τις τιμές.

 

 

Η τοποθέτηση των επενδυτών στις ενεργειακές μετοχές έχει μειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες, αν και ο κλάδος εξακολουθεί να διατηρεί μια μικρή υπεραπόδοση σε σχέση με τη γενική επενδυτική συναίνεση.

 

Ο κλάδος έχει υποχωρήσει κατά 9% από τα υψηλά του Απριλίου και κινείται ουσιαστικά παράλληλα με την ευρύτερη ευρωπαϊκή αγορά από την έναρξη της σύγκρουσης. Σε επίπεδο αποτίμησης, οι ενεργειακές εταιρείες διαπραγματεύονται σήμερα με μέσο δείκτη P/E 8,5 φορές τα αναμενόμενα κέρδη του 2027, παρουσιάζοντας έκπτωση περίπου 7% σε σχέση με τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας.

 

Οι τρέχουσες αποτιμήσεις αντανακλούν τιμή πετρελαίου της τάξης των 70 δολαρίων ανά βαρέλι, με απόδοση ελεύθερων ταμειακών ροών 8%, υπό συνθήκες ομαλοποιημένων τιμών φυσικού αερίου και περιθωρίων διύλισης.

 

Βραχυπρόθεσμα, δεν αποκλείεται περαιτέρω πτωτική πίεση στις μετοχές, καθώς πριν από την έναρξη της σύγκρουσης οι αγορές προεξοφλούσαν ακόμη χαμηλότερες τιμές πετρελαίου, κοντά στα 65 δολάρια ανά βαρέλι. Ωστόσο, η σημερινή εικόνα διαφοροποιείται λόγω της αυξημένης κερδοφορίας των διυλιστηρίων και της ενίσχυσης των μακροπρόθεσμων αποτιμήσεων από τη στρατηγική της ενεργειακής ανεξαρτησίας.

 

 

Οι αναλυτές εξακολουθούν να θεωρούν ότι η μετατόπιση του ενδιαφέροντος από τις υψηλές διανομές μερισμάτων προς εταιρείες με ποιοτικά επενδυτικά προγράμματα αποτελεί τη βασική επενδυτική τάση του κλάδου.

 

Η Eni και η TotalEnergies, οι οποίες διαθέτουν ισχυρή βάση πόρων και δυνατότητα επιστροφής σημαντικών κεφαλαίων στους μετόχους, έχουν ήδη υπεραποδώσει σε σχέση με τον κλάδο, αλλά εξακολουθούν να παρουσιάζουν περιθώρια ανόδου.

 

Παράλληλα, η BP θεωρείται ολοένα και πιο ελκυστική λόγω της χαμηλής αποτίμησής της, η οποία αντιστοιχεί σε τιμή πετρελαίου περίπου 61 δολάρια ανά βαρέλι, αλλά και λόγω των εσωτερικών πρωτοβουλιών βελτίωσης των επιδόσεών της.

 

Η Galp εμφανίζει επίσης σημαντικούς θετικούς καταλύτες για το επόμενο διάστημα, όπως η συγχώνευση με τη Moeve, οι γεωτρήσεις στη Ναμίμπια και η τελική επενδυτική απόφαση για έργα στη Μοζαμβίκη.

 

Στον κλάδο των πετρελαϊκών υπηρεσιών, η Saipem παραμένει η κορυφαία επιλογή των αναλυτών, καθώς βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση για να επωφεληθεί από την ενίσχυση της υπεράκτιας δραστηριότητας, ενώ η σχεδιαζόμενη συγχώνευσή της με την Subsea7 αποτελεί πρόσθετο θετικό καταλύτη.

 

 

Παρά το θετικό κλίμα, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο σημαντικότερος κίνδυνος για τις τιμές του πετρελαίου προέρχεται από το ενδεχόμενο μιας πιο μόνιμης άρσης των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αισθητή αύξηση των εξαγωγών της χώρας.

 

Εάν αυτό συνδυαστεί με παράλληλη αύξηση της παραγωγής από τα United Arab Emirates και τη Venezuela, η παγκόσμια αγορά θα μπορούσε να δεχθεί επιπλέον 1 έως 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως.

 

Παρ’ όλα αυτά, εκτιμάται ότι η αυξημένη ζήτηση για αναπλήρωση αποθεμάτων και η διατήρηση ενός γεωπολιτικού ασφαλίστρου κινδύνου στις τιμές θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν σημαντικό μέρος αυτής της πρόσθετης προσφοράς.

 

Τέλος, οι προβλέψεις για την αγορά αργού πετρελαίου δείχνουν ήδη τάσεις σύσφιξης από το 2027 και μετά, καθώς η παγκόσμια ζήτηση προϊόντων πετρελαίου αναμένεται να αυξάνεται ταχύτερα από την παραγωγή εκτός του πλαισίου του OPEC.